غزلي تركي تقديم به ساحت مقدس امام رضا (ع) و خواهر بزرگوارش حضرت معصومه (س)

 دردِ یاره طالبم عالمده درمان عشقینه

جان متاعین چکمیشم بازاره جانان عشقینه

مور اگر سودا ایله الده توتوپ رانِ ملخ

بارگاهه یول تاپیب بیرگون سولیمان عشقینه

هئچ مقامه ساتمارام بیرگون گدالیق عالمین

بو مَقامی آلمیشام شوقیله سولطان عشقینه

من پریشان خاطیرم، مجنون سیاقی ایستیرم

داغ ، داش اولسون مسکنیم زولفِ پریشان عشقینه

جانیمی دریا قوشو ائتمیش کونول اوشدورموشام

یئتدی دریا گزمیشم ایللرجه طوفان عشقینه

غنچه دن گول لر چیخاندا ، بولبولِ دستان سرا

شوقیله مین نغمه باشلار باغ و بُستان عشقینه

میثم تمّار او گون داره گئدنده سویله دی

جانیمی بذل ایلیرم من شاهِ مردان عشقینه

اوّلین آیه گَلن گوندن رسول اکرمه 

جان ندان چوخو ال اوزدی قرآن عشقینه

بنده ی آزادیسن- آزاد- اگر گیسن بوگون

سن اسیرلر پالتارین ، سجّاد دوران عشقینه

درده گلمیش سن اگر،عبّاسی سسله ،داده گل

تشنه جان وردی ادب دریاسی جانان عشقینه

زینبا آغلار گوزومدن قان توکولسه بول روا 

طاقتیم طاق اولدو چون شاهِ شهیدان عشقینه

هاردا قالمیش ضامن آهو گوررسن ای گؤزوم

آز قالیر جانیم کؤچه تک بیر «رضا جان» عشقینه

جان بولور،بیرسن بولورسن،بیرده کی تانیریم بولور

چیرپینیر قلبیم قُم ایچره روح و ریحان عشقینه

توْک رَدایِ کِبری اگنیندن «اُمیدا» گیگونن

جامه ی اُفتادگی ، شاهِ خُراسان عشقینه

سروده بنده ناچیز : علی علی زاده ( امید سلماسی)

 سروده ای غرّا تقدیم به محضر حضرت عباس(ع)

تو كیستی؟

ای رمز و راز عالم امكان تو كیستی ؟

وی برتر از خلیل و سلیمان ، تو كیستی ؟

پیش از وجود عالم و آدم نشسته بود

نامت به طاق جنّت رضوان ، تو كیستی؟

بالاتر از كلیم و مسیحی ، چه خوانمت؟

ای در تن تمام جهان - جان - تو كیستی؟

هان! شكل عرش به شكل مزار توست

ای جلوه گاه حضرت رحمان ، تو كیستی؟

فاش كسی نگشته رموز شهادتت

ای سرگروهِ حلقه ی رندان ، تو كیستی؟

دنیا هنوز بر شرفت پی نبرده است

همسنگ دین و مذهب و قرآن ، تو كیستی؟

در سینه زخمِ تیر و به گودالِ قتلگاه

تسبیح گویْ با لبِ عطشان ، تو كیستی؟

گاهی به نوكِ نیزه و آیاتِ حق به لب

گه در تنور یكشبه مهمان ، تو كیستی؟

گه چون پدر نموده به اورنگ زین جلوس

گه مرشدی به محفل عرفان ، تو كیستی؟

مایوس درگهِ او كس نشد «امید»

ای مایه ی امیدِ فراوان ، تو كیستی؟